Happy Friday

Elke maand gaan wij met de collega’s éénmaal op een vrijdag iets drinken.
Iedereen kijkt hier enorm naar uit, op een paar mensen na zoals ik.
Naarmate die dag nadert, begin ik minder en minder zin te krijgen. Vandaag is die dag dus en ik heb totaaaal geen zin. Elke keer we iets gaan drinken, draait alles om de mannen en om seks. Als vrouw voel ik mij daar dus niet echt op mijn plaats. En, vroeger trakteerde de baas de drankjes wat nu ook al niet meer het geval is.

Ik heb dus vandaag één doel: iets verzinnen opdat ik niet mee moet.

Let wel: ik heb niets tegen sociaal contact, maar als de collega’s niet echt de meest sympathieke mensen zijn, die behoorlijk wat kunnen afzagen, dan zoek ik toch liever iets leukers om te doen op een vrijdagavond…

EHBL

Een aantal maanden geleden schreef mevrouw eega ons in voor een programma op VTM. Een verbouwingsprogramma. Tof denk je dan, zeker als ene Elke Vanelderen presentatrice is.

Tot je eventjes de titel van het programma uitgebreid leest, EHBL staat voor Eerste Hulp Bij Linkerhanden. Ik zag het dus al van kilometers afkomen, ik zou worden afgeschilderd als de grootste kluns der aarde. Ikke was dus Monsieur NON.
Uiteindelijk werden we ook niet geselecteerd, ons huis was nog 1 grote werf, en dat was hen een beetje teveel.

Tot begin deze week. Het tweede seizoen zou worden opgenomen, nu niet meer met Elke maar met een andere bevallige dame, Tess Goossens. En ze zoeken kandidaten. Zij contacteerden ons om te vragen of we geïnteresseerd waren, en hoe het met de vebouwingen vlotte. Deze laatse zijn goed gevorderd, en ons huis is nu echt een huis.

We zijn dus kandidaat, op 1 voorwaarde, dat ik niet zou worden afgeschilerd als domme kluns, want dan doe ik weer niet mee.

We houden je op de hoogte!

DOOD

Neen, deze blog is niet dood. Alleen heb ik geen tijd meer om de tijd te doden. Dus ook eventjes geen tijd om te bloggen.

Maar verandering is in zicht!

Stay tuned.

Wekelijkse verkeerstip 4 - De politie

Neen eerlijk, ik heb niets tegen de politie… ik heb trouwens nog een sluimerende droom om ooit zwaantje te worden.
Edoch, gisteren zag ik iets van de politie dat me toch even de wenkbrauwen deed fronsen. Het relaas van een avondje filerijden:

Uit Brussel ontsnappen was gisteren haast onmogelijk. Maar omdat mijn huis niet in Brussel staat moest het toch. We nemen niet de E40 richting Leuven maar wel de N3 via Tervuren, een omweggetje maar we kunnen continue rijden.

Bij het buitenrijden van Tervuren stokt het verkeer, het was niet overdreven druk en zeker niet drukker dan de dag voordien. De reden? Er stonden 2 agenten het verkeer te regelen op een niet zo druk kruispunt met lichten, die het overigens perfect deden. Waarom ze daar dus stonden blijft me een raadsel.

Hoe dan ook, ze zullen wel een reden hebben gehad. Dan, wanneer mijnheer de agent onze rij gebaart om door te rijden, laat hij om de een of andere reden nog snel snel een auto doorrijden die vanuit de zijstraat kwam. Zonder oplettende chauffeurs, zitten die 2 los op elkaar met daartussen een blauw flikske.

En sorry he, als je niets anders moet doen dan het verkeer te regelen (wanneer het dan nog niet nodig is) dan bega je zo’n stommiteiten niet! Nèh. Dus flikske, blijf vanavond maar thuis en laat de verkeerslichten het werk doen. Dat is veiliger voor u én voor ons!

Tijger

Meer dan drie jaar geleden kwam hij op een koude winteravond smeken om voedsel en aandacht aan een huisje in de Leuvense rand. Wist hij veel dat hij voor een huisje vol met honden stond… Veel meer dan wat eten kreeg hij dus niet, en de koude nachten zou hij niet overleven.
Op die zondagavond kwamen Katte en ik ook aan dat huisje vol met honden, en zagen een zwart ding wegstuiven.
Het dierenhart kwam boven en we besloten om de zwarte schim toe te laten in onze crib in Leuven centrum. Daar werd hij groot en dus zochten we een groter domein. Een Leuvense loft op de zolderverdiepeing was een waar speelparadijs, en er was zelfs plaats voor een vriendinnetje.
Niet veel later besloten we het Leuvense grondgebied te verlaten en trokken de natuur in. Daar kon Tijger en partner naar hartelust ravotten!

Tot zondag 6 april, Tijger kwam niet meer terug. Plots. Niets meer.

Een halve kater gaat wel eens op wandel voor enkele dagen zonder een briefje achter te laten, maar Tijger, dat is niets voor hem denken we dan.

Hopelijk hebben we ongelijk en is hij gewoon op wandel. Hopelijk.

Update: Vanavond kwamen we rond 20u thuis en wie stond er aan de deur? Tijger!

That’s all folks

Weekend

En dat vieren we vanavond met Mexicaans eten en slooooooten margharita!

Tot maandag!

Dat noemen ze een hondenleven…

God en vlees enal

Geef mij toch maar een goei mals steakske! Als het moet zal ik wel delen met mijn 12 vrienden.

Afwas

Gisteravond hadden we gasten uitgenodigd. Familie van beide kanten konden genieten van hapjes, bbq en dessert. 14 personen in totaal. Eén dag later zijn de gasten weg, maar staat de berg afwas er nog. Een afwasmachine hebben we niet, en zin om af te wassen hebben we zeker niet. Wat doe je dan? Juist ja, we zijn een afwasmachine gaan kopen. In de plaatselijke elektro zaak. Er was maar één voorwaarde, we moesten het machien direct kunnen meepakken.

En zo geschiedde. De afwas is intussen gedaan en we zijn dolblij!

De Redactie

Ik weet het, er is al veel geschreven over en gespuwd op de website Deredactie.be. De kleuren, daar heb ik me ondertussen bij neergelegd, maar er is één ding dat me blijft storen, elke keer opnieuw: De filmpjesbalk op de homepage. Steeds opnieuw speelt dat de eerste 3 seconden van een filmpje. Wanneer je andere dingen aan het lezen bent is dat érg storend! Bovendien hebben deze filmpjes maar bitter weinig toegevoegde waarde.