Tijger

Meer dan drie jaar geleden kwam hij op een koude winteravond smeken om voedsel en aandacht aan een huisje in de Leuvense rand. Wist hij veel dat hij voor een huisje vol met honden stond… Veel meer dan wat eten kreeg hij dus niet, en de koude nachten zou hij niet overleven.
Op die zondagavond kwamen Katte en ik ook aan dat huisje vol met honden, en zagen een zwart ding wegstuiven.
Het dierenhart kwam boven en we besloten om de zwarte schim toe te laten in onze crib in Leuven centrum. Daar werd hij groot en dus zochten we een groter domein. Een Leuvense loft op de zolderverdiepeing was een waar speelparadijs, en er was zelfs plaats voor een vriendinnetje.
Niet veel later besloten we het Leuvense grondgebied te verlaten en trokken de natuur in. Daar kon Tijger en partner naar hartelust ravotten!

Tot zondag 6 april, Tijger kwam niet meer terug. Plots. Niets meer.

Een halve kater gaat wel eens op wandel voor enkele dagen zonder een briefje achter te laten, maar Tijger, dat is niets voor hem denken we dan.

Hopelijk hebben we ongelijk en is hij gewoon op wandel. Hopelijk.

Update: Vanavond kwamen we rond 20u thuis en wie stond er aan de deur? Tijger!

That’s all folks