Man?

Op de site van deredactie.be lees ik volgend bericht:

Man pleegt 9 auto-inbraken in 1 nacht

In Deurne heeft een man in de nacht van dinsdag op woensdag maar liefst 9 auto-inbraken gepleegd. De dader is voorlopig spoorloos.
De inbreker had het vooral gemunt op gps-toestellen en gsm’s.

In de omgeving van het Broekenbergpark kon hij onder meer het gps-toestel van een vrachtwagen ontvreemden.

In enkele andere auto’s nam hij nog eens twee navigatiesystemen en een paar brillen mee.

De politie onderzoekt de zaak, maar de dader is voorlopig spoorloos. bron www.deredactie.be

Ik stel me de vraag: als de dader spoorloos is, hoe weten ze dan zo zeker dat het een man is?

Pure discrimminatie. Stel dat de titel was: “vrouw pleegt 9 …” We zouden nogal iets horen.

Lurk(st)ers

Pendelen met de trein kan soms een hele belevenis zijn. Maar soms gaat alles perfect bij de NMBS en dan is een ritje Leuven - Brussel nog saaier dan naar een wedstrijd schaken kijken. (ik ken daar nl geen reet van)

Om deze saaie periode door te komen kan je onder meer een krant lezen. Omdat La femme bij een uitgeverij werkt, ontvangen wij er iedere morgen eentje in de bus. Indien je dit voorrecht niet hebt, kan je zelf een abo nemen, ofwel gewoon een krant kopen in de gazettewinkel of, misschien nog beter, de Metrokrant vastgrijpen. Dat is wel oud nieuws maar je krijgt er wel dagelijks je horoscoop!

Dat zijn opties die je hebt. Wat doe je zeker NIET? Naast mij komen zitten en lustig meelezen in MIJN gazet, en dan nog denken dat het niet opvalt. Ik ben helemaal niet bezitterig, en als iemand écht per sé een artikel wil lezen, en die vraagt dat vriendelijk, dan zou ik dat zelfs nog toestaan. Maar gewoon ongegeneerd meelezen…? Not done!

Vanmorgen zat er naast mij dus een vrouw die alle bovenstaande opties naast zich neer had gelegd en koos voor de foute deur. Eens mijn ontzetting te boven gekomen, begon ik manieren te bedenken om haar interesse in mijn artikels te doen vergeten…

Poging één: Elk artikeltje kort lezen en dan doorbladeren. Wie wil er u de eerste 4 regels lezen, en dan niet meer verder kunnen lezen dacht ik zo…? Zij dus! Elke keer dat ik mijn blad draaide keek ze weer lustig mee alsof ze mijn artikels wou opeten! Ik moest dus iets anders bedenken want deze poging had natuurlijk ook tot gevolg dat ik zelf niets deftig kon lezen.

Poging twee bestond uit het verticaal houden van dat stuk krant waar de lurkster maar al te graag haar ogen op liet vallen. Ik dacht zo, de andere kant van mijn gazet lezen, daar moet ze te veel moeite voor doen en dat zou te hard opvallen. Niet dus, ze kwam bijna op mijn schouder leunen om alles goed te kunnen lezen.

Poging drie dan maar: de Sportkatern. Geen probleem voor mij, en ik had gehoopt dat het voor haar iets minder interessant zou zijn. Alweer niets! Ik kon het natuurlijk weten met een artikel over Daniël Van Buyten met een levensgrote foto erbij.

Uiteindelijk heb ik het opgegeven, mijn krant in mijn tas en mijn iPod in mijn oortjes gestoken. Diep genoeg, anders bestond het risico dat ze zou beginnen meeluisteren.

Herkent u zich in bovenstaande dame? En dacht u dat u dit ongemerkt kon doen? Think different!

Marcheren!

Een Brit wilde te voet naar India stappen, zónder geld op zak. De gastvrijheid van de medemens zou hem verder brengen dan eender welke munt!
Totdaar zijn plan. Hij is gestrand in… Calais! Hij kan namelijk geen woord Frans en niemand wilde hem dan ook een lift geven. Maar, onze Britse vriend is geen opgever en gaat nu eerst de Britse kust afwandelen en terwijl leert hij… Frans. Volgend jaar zal hij zijn tocht nog eens wagen.

Mooi plan denk ik dan, al hoop ik dat hij beseft dat er na Frankrijk nog een hele boel andere landen zijn waar hij door moet.

De Belgische taal

Vroeger moest ik wel eens een stukje Franse journalistiek vertalen tijdens de les Frans. Net zoals iedereen vermoed ik. En soms, wanneer ik al te letterlijk vertaalde, kwam daar een zin in voor die volgens mij uit een heel ander artikel moest komen. Die zin had ogenschijnlijk niets te maken met het onderwerp van het artikel.

Vandaag las ik in de Metro (ik was mijn eigen gazet vergeten thuis) het volgende zinnetje: “Die regering - bestaande uit CD&V, Open VLD, MR, cdH en PS - kan het volgens haar nooit eens worden over een sociaal-economisch project en lijkt ook het communautaire debat te laten verzanden in culinair gepalaver over ‘dikke vissen’ en ‘borrelnootjes’”

Dat is nu net zo’n zinnetje waarover ik het had. Wie heeft het nu over ‘zand’, ‘culinair’, ‘dikke vissen’ en ‘borrelnootjes’ in een artikel over de regeringsvorming denk je dan…